Yaz

Ne kadar zaman olmuştu
görmeyeli...
cüzdanını açıp görmek istedim
küçük beyaz yuvarlakları
sahi duruyor mudur hala?

elimde bir blog ve kitap ayracı var defne yaprağından yapma

ayraç soluyor
blogda bir mektup.
kırgın sevecen bir yazı. Öldüğüne inanılan biriyle ilgili.




ayraçta mutlu mesut sözler...
bitmez mi hakkaten defnelerin kokusu?

yazdı. çalışıyordu adam. işten kaçıp öğle tatilinde görmeye gitti kadını. Bir tur attılar arabayla nedensizdiler. Arabadan inerken kadın elini tuttu adamın. bırakmadı. Adam çekmedi elini. En büyük suçu işlediler müftülüğün gölgesinde. Şehrin bittiği yere varmamışlardı daha. elini çekmedi adam bin yıl boyunca.

 Sonra
Yani
Afroditten
Otogardan
Şehirden
defnelerden
sonra



Her şey bitti bir gün.
Şehir.
Gri.
Gizli.
Sessiz.

Bitti bi şekilde.

Her şeye rağmen zaman aktı. Her şeye ilaç olan zaman nedensiz bir katalizör gibiydi artık. Başka bedenlerle tanıştılar. Başka duygulardaydılar.
Gizli bir aşkı efkar masalarında bitiremezsiniz. kimseye anlatamazsınız. Bitmez o yüzden. Sırf bitti dediğinizde biri duyar diye bitmez.

bitmedi belki de

bir gün geldi sonra. Aynı şehirde birbirini görmezlikten gelirken adamla kadın. gideceğini öğrendi kadının adam.

Şehir.
Gri.
Gizli.
Sessiz.

Gitmedi kadın.

Hatta karşılaştılar yine.

Kıştı bu sefer.
Eldiven vardı kadının elinde
kadın elini tuttu adamın.. Adam çekmedi elini.  Şehrin bittiği yeri geçeli çok olmuştu belki.
elini çekmedi adam bin yıl boyunca....