Sonra bir baktım ki....

Bundan kaç bilmemdir o kadar zaman öncesinde sigarayla başlayan zamanlarıma yeni mutfak dolaplarımla,okuduklarımla,hatrımdalarla yazayım demedim değil.Büyümekten bahsetmeyeceğim hiçbir zaman çünkü ben büyüme taraftarı olan,en azından büyümenin sancılarını buram buram anlatan biri değilim ama sancılı ruhumu sevmiyor da değilim hani.Yaz dedikleri gün dedim kendi kendime benim cümlelerim nasıl kağıtlara dökülür?Kağıt kalem hali uslup gerektirir,ben çok rahat anlatırım yadırganırım,hadi yadırganmayı geçtim de zaten anlatamam konu o.

      Geçenlerde bir muhabbet oldu çay içerken biz ben ve diğerleri daha doğrusu,sen dedi biri sevmek için yaratılmışşın,şu siktiğimin tanrısı seni sev diye yaratmış.Düşünmedim değil,demek 
  öyle gözüküyorum,aynalara bakmadım nicedir başkası benim gördüğüm gibi görmezmiş ya,bende onları onlar gibi duyamadım...Ama aynı yerlerin bir yerinde çokta derin değil ya,kesişiverdik,bağladı sımsıkı beni ayrılamamış olacağım ki, yazıverdim baksana ...
    
  Halbuki lale devri çocukluğunu kabul edip,benimseyeli sezenden önce keşfettik hatta sevdik,hatta seviştik ah sezen ah....Genel ruh halime münahsıran biçimsiz ve hüzünlü ben,yakamdaki bu illeti sevmeyi bildim ondan kurtulmak istemedim.Şarkılarla besledim onu,resimlerle soludum sonra bir gün koydum tahta bir kutuya açılmasını bekledim şaraplansın diye...Sonra bir gün açıldı dökülen çok şey yok gibi ayarlamışken,açmamla bendeki dökülmeleri bir oldu...Sonra bir çılgınlık gülümsemek misali yaktım sigarayı dedim;'Dünyanın her yerinden sen geçiyorsun sevgili'.