Yer: Türkiye.
Olay: Savaş, ölüm, dehşet ve sessizlik...
Argümanlarımız: Milliyetçilik ve din.
Haydi başlayalım.
Çimento; sulandırdıkça yumuşar, bıraktıkça kurur ve betona dönüşür. Aslında mantık çok basit.
Bizim çimentomuz da milliyetçilik olsun. Sulandıra sulandıra göstermelik şeylerle dönem dönem bizi kandıran egemenler, o çimentoyu gerektiğinde anında betona dönüştürmesini de bilirler.
Açlık, yoksulluk gırla giderken bir anda ortaya çıkan savaş insanların gözünü korkutur, "beton millet sakarya" felsefesi zihinlere tekrar tekrar yerleştirilir.
Önce yasallaşmanın önüne geçilir, sonra bir de bu olayın üstüne çıkılır. Daha ne istiyonuz lan sorun morun yok işte, biz ne dersek o denir; savaşa zemin hazırlandıktan sonra da tadından yinmez (Egemenler için).
Paşalar koltuklarında oturadursun, militarizm savaşta silkinirken verdiği kayıpları (askerleri) önemser mi sizce? Onları yollar mayına bastırır, gerektiğinde üstüne bomba da atar öldürür.
1.çimento: ...
Yorumlar
Yorum Gönder