İnceden...

Bu yazıyı herkes okuya biliyorken bir sen anla istiyorum.

Adını söylemek tehlikeli.
Seni görmekte...
Düşünmek... hepsinden beter...

Aklımdasın ama her şekilde. Kefken'desin, sahildesin, gözümün önündesin istediğim her an istediğim kadar. Yakınsın bir kedinin yanımda durması gibi. Hareket edersem kaçacaksın.

sana bakarken eline uzanmamak imkansız...

Uzak değilsin ama özlenensin. Özlem kronik bir hastalık senin yüzünden. Varlığın çözemiyor yokluğunda hissedileni...

Bu yüzden suskunluğum konuşurken seninle. Senin sesini dinlemelerim bu yüzden. Bu yüzden konuşmaya çabalamam. bu yüzden anlamsız oluşu cümlelerimin.

"Senin şarkın çalıyordur belki şuan bir radyoda

                                                    ve elinde bir kadeh

Dostlarına bahsederken şarkının en sevdiğin yerinden

Bende birama bahsederim belki senden

                                                neden seni sevdiğimden..."

Bir deniz kıyısı ve bir birayla dinlenen en güzel hikayenin sahibine...

madem böyle körpe idin

neden fark edemedim seni
neden böyle bir sevgiye
yüreğimi açmadım


bir yol var mıydı seni sevmekten başka
sen ki, şefkatle uyandırdın beni
tatlı dille fısıldadın
kollarına aldın beni