Terliklerini Alıp Gitme Vaktidir Sevgili

      Şimdi kızmayı bitiren bir kadının sigarasındaki yerdesin sevgilim.Az kaldı gittikçe nefes çekişlerim küçülecek ve sen öleceksin...  Halbuki, nasıl da unuturum bana geldiğin anlardaki sefilliğini ve duygu dolu yatak örtülerine olan açlığını...Ancak işte ne var ki sevgili,bir adım attın
     evet bir adım da ben atacakken sen dondun ve kaldın. Sertleştin,katılaştın,sebepsizleştin ve de doydun...Kelimelerim vücudundaki kızarıklıkları yok edip,merhem etkisi göstermeye başladıkça sıktın beni ortamdan dibimden sıyırdıkça sıyırdın ve yere attığın kapağımla birlikte beni bir kenara kurumaya bıraktın....



       Çocuksun sevgili bilirim.Benden uzaklaştıkça sen, içindeki çocukla hep aynı oyunu oynayacak, hep aynı şeylere küsecek ve de hep aynı yemekleri dökeceksin saksı altlarına bilirim.
      

     Bir gün bir zaman belkilerini alacaksın önüne sevgili uzun uzun dizeceksin onları yan yana.Tek tek bakacaksın onlara içini acıtarak günah çıkarırcasına sanki.Dışarıda bahar olacak,yağmur odana damlayacak,yapraklar tenine değip geçecek hatta ama ne var ki,sen hala belkilerinin dokunuşlarıyla uyuyup,belkilerinin soluklarıyla uyanacaksın...Ve bir sabah tekrardan bir kadınla sevişme isteğin olacak aklındaki kadını bir hışımla soyacak ve doyacaksın ancak hayallerinde karnını doyurmayacak ve bir zaman sonra onlardan da vazgeçeceksin...Terliklerini alıp gitme vaktidir umut dünyasından sevgili....Al ve sevme vakitlerimden bencilce uzaklaş benliğimden.