Gece insan bazen sıkılır

Sabah kursa kalkamayacağı korkusuna karşın uyumaya direnen bir insan, ahanda bu ben oluyorum sevgili oku(ma)yan.

Değerli dostum arkhes, dergi mergi tasarlarken ben de boş boş takılıyorum. Yalnızlığın orta yerinde sersem bir kafayla uykuya pasif direniş (pc başında) gösterme halleri mevcut bünyemde.

Bu arada, geçen ay gelen 230tl doğalgaz faturasının acısı içime oturmuş olacak ki; g.t korkusundan yakamıyorum kombiyi, e haliyle g.tum donuyor.

Geçen gün de İstanbul' a uğradım. Aile evinden; çamaşır deterjanı, zeytin, ketçap(?) , kayısı ve badem şekeri (babaannem sağolsun) vb. bilimum şeyler aldım. Banyodan çamaşır deterjanı aşırırken babam gördü. Sonra dedi oğlum para yollamıyor muyuz biz size. Hani az buz da değil paketin yarısını arakladım. E dedim 230 tl doğalgaz ve 85 tl elektrik faturası (açma kapama ceza ücreti dahil) geldi baba, işte kış masrafları cart curt falan.

Hani bana en çok koyan da; parasızlıktan ötürü 'Bülent Ortaçgil' konserine gidemeyecek olmam heralde. Yeme içme ihtiyacım dışında bir şeylere harcayabileceğim son paramı da geçen hafta kitaba verdim; konser bileti sorup öğrenci fiyatının 30tl olduğunu öğrendikten sonra; 'Abla öyle öğrenci fiyatı mı olur ya, biraz daha indirim olmuyo mu?' gibi umarsızca çırpınışlarda bulundum bir de üstüne, tam rezalet.

Durum bundan ibaretken; ısınmak için evde 1 adet efes kış birası içtim. Daha hesaplı olur mu kombi yakmaktan bilmiyorum, yine de hapşırıp duruyorum.

Neyse; bütün bunları düşünürken, yazarken falan Bülent abiyi dinleyip daha da bir hüzünlendim doğrusu.

Gecenin şarkısı da bu olsun bari:

Her an gülümse herkese
Dünyaya arkadaşlık ver.
Dostça "merhaba" de
Her gittiğin yerde.

Hayat dostlukla başlar,
Hayat umutla başlar,
Hayat sevgiyle başlar...