Bugün günlerden perşembe...

Yazan: -




Sonunda vakit gelir, umudun yükselişe geçtiği günlerden bir gün...


Korkak bir akşam vakti…


Neşenin; gecenin umuduna bağlı olduğu gergin bir bekleyiş.


Yağmur dinmiş... Hava; sakinleş dostum der gibi, bir şeyler anlatmaya çalışır gibi sanki.


Şarkı söylemenin vaktidir bu vakit. Düşünmekten veya dinlemekten usanmış bir umudun güzellenmesinin vakti.


İlerledikçe gece, ansızın herşey güzelleşiverir. Duygu tırtılları harekete geçmeye başlar...


Zaman durur, sessizlik ve sakinlik geceye hakim olur, sadece o gözler bakar; ve o an gelir.


Gecenin karmaşası devam eder hala; umut da ana hakimdir, karmaşa da.


Eskiler, anılar; karmaşayı ana hakim kılmaya zorlar fakat nafile…


Kalplerin çırpınması; sözlerin kifayetsiz kalması, bir şeyleri açıklar gibi...


Ya da şu şarkı özetler belki de her şeyi…


"Bugün günlerden güzellik, sefa geldin, hoşgeldin.

Ah bu yağmır yalnızlığımmış, dindim efendim..."

Yorumlar

  1. adriana12 Kasım 2011 20:47

    soyunsun gün ve hoşgeldin'e....

    YanıtlaSil
  2. Murat Tali24 Ocak 2013 23:15

    Göçmen hüzünler ekledim
    Takvim yapraklarına
    Tek günlerde sen yoksun
    Çift günlerde ben
    Bugün günlerden Perşembe
    Cuma’ya elli dakika var
    Babam
    Sabah olmadan önceki günü bitirmezdi
    Doğru değil mi?
    Güneş doğmadan
    Gün başlamıyor işte

    Annem bir yaş daha eklerdi yaşıma
    Şimdi onun hesabıyla
    Yolu yarıladım
    “Yaş otuzbeş yolun yarısı”
    O da gelmeyen yılları sayardı hep

    Hangi yıllar artan oluyor
    Ömrüme bir gün daha ekledim
    Elde kalan koskoca bir sıfır
    Bugün günlerden Perşembe

    Ve şimdi
    Bir melodi radyoda
    … … …. Gitme gitme gitme kal bu şehirde
    günlerden halen Perşembe
    bir yanım
    suskun
    diğer yanım fırtınalarda
    kaçıncı gidişi yaşamak ister aklım
    bilemem

    ya
    ya’sı olmayan kalmaların
    hesabı verilmeden
    dönmeli yoldan
    yada
    Ya’sı olmayan gitmelerin
    Hesabı verilmeden
    Çıkmalı yola

    Mor bir sümbül açar
    Henüz ıslanmamış toprağında vazonun
    Yaprakları yok
    kızıla çalıyor bedeni

    Kapı açıldı
    Şimdi açmak zamanı mıdır ?
    Günlerden halen Perşembe
    Cuma’ya oniki dakika var

    Duyunca tarihin gün atan sesini
    Gelen güne mi sevinmeli
    Giden güne mi üzülmeli
    En güzeli anı yaşamak derler
    AN nerede
    Bugün günlerden inadına Perşembe
    Saat Cuma’ya sekiz dakika var ..

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Yaz

Yazan: Arkhes -
Resim
Bir emir kipidir bu sana doğrultulmuş.... "yaptıklarının bedelini ödemezsin çünkü" bilinçli bir harekettir yapmamak ve şizofren dir içsel bile olsa paradokslar. Merceğin arkasından gördüğün dünyaya sıkışmak istemiyorsan - ki kendi tercihindir -  yapmalısın, yapılası olanı. Çok bilmiş davranmam dünyayı ele geçirme planlarımda hep sarsıcı başarısızlıklar kazandırsada. Tanrı -ki varsa- istememiş olsada (bunun için elinden gelen tüm yağmurları kullandığını düşünüyorum nedense) şuana dek kimsenin beni öldürmeye yeltenmediğini düşünmek bana huzur veriyor. Çok bilmişliğim bundan sanırım. durduracak birşey çıkmıyor karşıma. yada çıkanları ben görmüyorum. Yol kenarında sinsice bekleyen dubalar gibi. Neyse; Çözümün konusunda fikir beyan etmeme kararım var. Ama yöntemin konusunda var pek çok söyleyeceğim. Yaz-mak çok bilinçaltı bir iştir ve herzaman tersyüz eder bilinçaltını ve bilincini. Yazabilirsin. çekinmeden. Kimse anlayamaz. Bilinçaltın anlaşılmazdır çünkü. Rüyalar gibidir...
Yetmez ama..devam

Kozmos'un Rengi

Yazan: Arkhes -
Resim
Renkler öyle çok ki gözüm  kapalı hissediyorum seslerini. Öyle yüksek ki alkol oranı kelimelerinde Hani, 672 km olsa aramızda  -ki var- sarhoş etmeye yeter kokusu. Bir rakı masası var kozmosun ortasında. kara deliklerle süslenmiş yeni bir galaksi. hani, biraz fazla kaldırsan kadehi yok olacakmış gibi. Kozmosun anti-fizik yüzeyindesin hangi hücrene dokunsam hiç bilmediğim bir renge boyanıyor elim. sarılıyorum sana kollarım olmadan öyle çok ki renkler bir görsen! gözüm kapalı hissediyorum renkleri -------- Küçük mavi gezegen, boktan sarı bir iki kıta tam bağlandığı nokta, yüksekçe binalar yalnız arabalar, toz duman ve  sen. ------- Yıldız tozlarını damıttım bardağına, masada sönmüş gezegenler. ve kimsesiz ve isimlendirilmemiş bir takım yıldızı gibi karşımda ki yerini almanı bekliyorum. Plüton'da işler böyle yürür sevgili okuyan. dev bir kanyondur kalbimiz. uzakta ki kozmoslar görsün diye.
Yetmez ama..devam

Atlantis

Yazan: Arkhes -
Resim
Tesadüflerden öteye geçen pek bir şey kalmadı elimde. Bilinmeyen bir şehir var uzakta. bi'kaç gri nokta. şehri bitiren kalın pis çizgiler. Tam tamam artık demişken tam kedi tüylerini temizlerken üstümden bi'şey oluyor içimde. gri şehir-beton-şehri bitiren ne varsa renkleniyor. çok geride kalmadı mı? Mesela diyorum Sesli düşününce biraz. Atlantis duruyor mudur hala? gitsem şimdi otobüsle oraya otogardan beni alan olur mu? mesela orada da hastalanan kediler var mıdır hala? o kedilere yardım eder mi kadimler? otostop çeksem duran olur mu? kimse yokken bi'sahilde ters dönmüş bi'kayıkta gün batar mı? mesela diyorum. hayalden öte geçmişe gidilir mi? geçmişi hiç bozmadan Bi'geçmiş daha eklenir mi? yoksa betonlaşmış mıdır artık? Bi'yerde duymuştum anılar eskidikçe içindeki insanlardan kurtulurmuş. Kurtulmak istemez mi yoksa. gerçekten kayıp mıdır Atlantis? yoksa sende Atlantis'te misin hala?
Yetmez ama..devam