Luzumsuz Notlar

Bir deney yapmış bilim insanları. 2 madde aynı tüpün içinde.  ve aynı 2 madde diğer tüpünde içinde. patlıyor bir tüp. Diğeri sakin. Bilim insanları bilmiyor. Aslına bakarsan umursamıyorlar bence. Hoşlarına gidiyor bilinmez maddeler. Gitti. Adam yani. Uzak olmayan bi'yere. Dönmek gibi bir niyeti bunu söyleyecek gücü cesareti yada her ne ise adı "o" şey yok üstelik adamda. Ama var olduğunu bilerek yaşamaya alışmıştı. Başka bedenlerde yaşarken bile. "Bir gün, ikindi uykusundayken kadın adam girdi içeri. Kadın uyurken. adam kadını izledi ve bir süre sonra öldüğüne inandı kadının. Hareketsiz saatler geçmişti belki. Yada öyle düşünmüştü adam. Adam üzüldü.  Adam ağladı. Ölmüştü kadın. Adam inanmıştı buna. Ama sonra. Yani kadının ölümünün üzerinden saatler geçmişken. ve alışmaya başlamışken adam ölü bir kadınla aynı evde yaşamaya... Uyandı kadın. Mahmur uykusunu almış olarak. Adam çığlık çığlığa. Adam mutlu Kadı...

Ne kadar zaman olmuştu görmeyeli... cüzdanını açıp görmek istedim küçük beyaz yuvarlakları sahi duruyor mudur hala? elimde bir blog ve kitap ayracı var defne yaprağından yapma ayraç soluyor blogda bir mektup. kırgın sevecen bir yazı. Öldüğüne inanılan biriyle ilgili. ayraçta mutlu mesut sözler... bitmez mi hakkaten defnelerin kokusu? yazdı. çalışıyordu adam. işten kaçıp öğle tatilinde görmeye gitti kadını. Bir tur attılar arabayla nedensizdiler. Arabadan inerken kadın elini tuttu adamın. bırakmadı. Adam çekmedi elini. En büyük suçu işlediler müftülüğün gölgesinde. Şehrin bittiği yere varmamışlardı daha. elini çekmedi adam bin yıl boyunca.  Sonra Yani Afroditten Otogardan Şehirden defnelerden sonra Her şey bitti bir gün. Şehir. Gri. Gizli. Sessiz. Bitti bi şekilde. Her şeye rağmen zaman aktı. Her şeye ilaç olan zaman nedensiz bir katalizör gibiydi artık. Başka bedenlerle tanıştılar. Başka duygulardaydılar. Gizli bir aşkı efkar masalarında bitirem...