Luzumsuz Notlar

Bir gerçeğin kötü bir kopyası olduğumu, hala tesir gücü yüksek tesadüflerden ibaret olduğumu o şehirde farkettim. Oturup bir çay içmeyi teklif etmek tüm o yolculuğuna ihanet etmek gibiydi. Söylemedim. Peşinden koştuğum bir rüya vardı. Kötü bir kopyan olduğunu bile bile. Koştumda üstelik. Uyandığında bilirsin ya aynı rüyayı bir daha görmeyeceksin. Ama kaparsın gözlerini inatla. Ve hiç görülmez uğruna tekrar uyumaya çalıştığın rüya. Göremedim. O adam yok artık yok biliyorum. Uyumamak için kahve içiyor sürekli bir köşede. Lakin uyanıkken bile görüyor. hatta şehrinden -şehrin bittiği yerden- kilometrelerce uzakta bile. Mutluluğa hevesim olmadı ki hiç. mutlu olmak için gideyim. ben gittim sadece öyle gerek gibi geldi en bildik sevgimle...