araf
Yalnızlık kutsayıcıdır. Acılarımızla yüzleşemediğimiz zamanlarda da yalnızızdır. Her aşkımızın gözlerinde çocukluğumuzun en güzel anılarını ararız. Mucizeler bekler yalnızlıktan ve yorgunluktan hep gitme hayali kuran ruhlarımız. Terk edildikten sonra üzerimize yapışmış olan ikinci el yalnızlık ile aynaya baktığımız zaman, sorduğumuz sorunun yanıtıdır Araf. Sevmek mi sevmemek mi? “Araf” tadır artık ruhumuz. Gidenin kalana bıraktığı sorular ile hataların toplamından azat edilmeyi bekler bedenlerimiz. Seni düşünmek veya düşünmemek; olup biten budur. Kalbimde ve avucumda bize dair binlerce anı ve gece! Geceler boyunca hesaplaşmalarımız… Tek başıma giriştiğim mahkemelerim ve bizden geriye kalan: Bana bıraktığın ucu bucağı olmayan soru işaretleri… Bir yalnızlık rapsodisi bu! Geceler boyunca seni düşünüyorum. Elimde kalansa fotoğraf kareleri ve anımsamaktan korktuğum anılarım. Yenilmenin yüzleşmesi yoktur. Hani hayata kar...