BOKTAN HAYAT SANA İÇESİM YOK BUGÜN
Küçük bir kız çocuğu olduğunuz zamanlar yapma bir bebeğe yüklediğiniz anlam kadar varsınızdır.Hayatta ona yemek yedirmek kadar zahmetli bir şey yoktur sizin için çünkü.Zaman zamanı da sardıkça kız çocuğunuzu düne sarıp,sarmalayıp hatta bir kutuya koyup ağzını da sımsıkı bağlayıveriyorsunuz.Çünkü ilgilenmeniz gerekenler artık bez bebekler değil,son derece değişen ve de değiştiren dünya halleridir.
Zaman geçtikçe kadınsılaşan ve de merhametten laçkalaşan duygularınız size gelgitlerden çizgiler yaratır.O çizgiler o kadar derin ve de anlamsızdır ki, aslında bazen kapalı kutu olduğunuzu düşünüp bir ilah yarattığınızı sanarsınız,bazen de merhamet sözcüğünü çok çabuk kullanmanın size ödettiği şartlar altında çürüyüp gidersiniz. Ama seversiniz de kendinizi sizden iyisi de yoktur hani.
Yüreğinizi taşlaştırmanız gerekir kimi zamanda.... Çünkü insanlar hep kötüdür ve hayat son derece sevimsiz gelir.Yaşamak için kendinizi çok yetersiz bulursunuz 23 yaşındasınızdır ve hayat sizin için sadece hayal kırıklıklarından ibarettir.Zaman geçer geçtikçe umut etmek size iyi gelecektir ve umut etmeye başlarsınız hatta taparsınız o halinize. Ancak ne var ki, hayat her zaman mükemmel sonuçlarıyla umutlarınızı doyuramaz.Çünkü O'nun da kendine göre yapması gereken çöküşler,dramlar,sevinçler ve de sessizlikler vardır.
Hayatta her zaman sol yanımı daha çok dinlemişimdir.Çünkü bilirim ki,sol yanım hem beynim hem de kalbimdir.Ancak, hayat sol yanıma ihanet etti ....Haram meyve falan mı yedim kim bilir?
Bazı zamanlar somutluklara ihtiyaç duyarsınız ve sizin için görüp,dokunabildiğiniz hatta duyabildiğiniz şeyler en gerçekçidir.Ama fark ettim ki,benim dokunmam fazla gereksiz ya da hayat bana bu duyguyu yakıştıramadı ya da ben kendimi çok sevemedim insanları sevmeden yapamadım...Sol yanımı kaybettim....Bir kadın olarak,bir insan olarak,bir umut olarak sol yanımı kaybettim.Ve hayat acı gerçeğini avucuma koyup gitti....23 yaşında bir kadın için belki her şey... Ama bilmem ki ben her şey nasıl olur....Çok dramatikleşme hevesim yok aslında sadece düşünmeden konuşmak istedim ve yazarak içimdeki gözyaşlarını ıslatmam, küfürlerimi savurmam daha kolay oluyor gibi.'Ey hayat neden ben' diye...Sahip olduğum yarayı bir de bedenimde isteyen hayat bana küçük bir çizik attı, şimdi sadece sızısı var işte ...Ah hayat boktan da bir şeysin işte. Sana içmek istemiyorum.....
Zaman geçtikçe kadınsılaşan ve de merhametten laçkalaşan duygularınız size gelgitlerden çizgiler yaratır.O çizgiler o kadar derin ve de anlamsızdır ki, aslında bazen kapalı kutu olduğunuzu düşünüp bir ilah yarattığınızı sanarsınız,bazen de merhamet sözcüğünü çok çabuk kullanmanın size ödettiği şartlar altında çürüyüp gidersiniz. Ama seversiniz de kendinizi sizden iyisi de yoktur hani.
Yüreğinizi taşlaştırmanız gerekir kimi zamanda.... Çünkü insanlar hep kötüdür ve hayat son derece sevimsiz gelir.Yaşamak için kendinizi çok yetersiz bulursunuz 23 yaşındasınızdır ve hayat sizin için sadece hayal kırıklıklarından ibarettir.Zaman geçer geçtikçe umut etmek size iyi gelecektir ve umut etmeye başlarsınız hatta taparsınız o halinize. Ancak ne var ki, hayat her zaman mükemmel sonuçlarıyla umutlarınızı doyuramaz.Çünkü O'nun da kendine göre yapması gereken çöküşler,dramlar,sevinçler ve de sessizlikler vardır.
Hayatta her zaman sol yanımı daha çok dinlemişimdir.Çünkü bilirim ki,sol yanım hem beynim hem de kalbimdir.Ancak, hayat sol yanıma ihanet etti ....Haram meyve falan mı yedim kim bilir?
